Είσαι εσύ,
Στου ματιού μου την άκρη,
Πολύτιμο, ακριβό
Λευκό μαργαριτάρι,


Είσαι εσύ,
Της ψυχής μου το δάκρυ,
Που φυλάω,
Ποτέ κανείς να μην το πάρει.


Είμαι εγώ,
Η λίμνη που ξεραίνεται και σκάει,
Απο έλλειψη βροχής.

Ειμαι εγώ,
Το δέντρο που μαραίνεται
Μες την δίνη μιας ευχής

Δυο σταγόνες αγάπης μου φτάνουν
Τη μεγάλη πληγή να γιατρέψουν

Δυο σταγόνες βροχής μου φτάνουν
Τη τρελλή μου ψυχή να ημερέψουν.



Είσαι εσύ,
Στου ματιού μου την άκρη,
Πολύτιμο, ακριβό
Λευκό μαργαριτάρι,


Είσαι εσύ,
Της ψυχής μου το δάκρυ,
Που φυλάω,
Ποτέ κανείς να μην το πάρει.

Στέλιος Γαστεράτος.

   Λευκό Μαργαριτάρι ...