wpba129405.png
wp403a78fd.png
wpcbb2870e.png
wpd0b28fb6.png
Φεγγάρι μου ολόγιομο,
Στο φώς ξεχυλισμένο,
Φώτισε που θα δείξω εγώ,
Φώτισε ευλογημένο.

Στη ρότα εκείνη του βορριά,
Ανάσανε η καλή μου,
Ταξίδι κάνει μακρυνό,
Παρέα με την ψυχή μου.

Σ’ ένα λιμάνι να βρεθεί,
Πρός τον βορριά χαμένο,
Να μας θωρεί απο μακρυά,
Πουλί φυλακισμένο.

Γνώρισα ένα φίλο εχθές,
Με φίλεψε απ’ το βιός του,
Με πότισε ερυθρό κρασί,
Λιαχτίδες απ’ το φώς του.

Στο άγγιγμα των ποτηριών,
Πώς να σε λένε φίλε ...
Κλεάνθη, μου αποκρίθηκε,
Εγώ, ο Απηλιανός.
Μού ‘πε ο Κλεάνθης να σου πώ,
Φέξε της φεγγαράκι,
Κι εγώ θε να σε προσκυνώ,
Θε να σε κάμω Ήλιο.

Μου ‘πε ο Κλεάνθης να σου πω,
Να ρίχνεις τη ματιά σου,
Όταν φωνάζει να γυρνάς,
Να δεί τα χρώματά σου.

Άκου φεγγάρι ....

Μου ‘πε ο Κλεάνθης να σου πω,
Να μην της λείψει χάδι,
Όσο εσύ θα τριγυρνάς,
Μέχρι το άλλο βράδυ.

Άκουσε φεγγαράκι μου,
Τα λόγια του Κλεάνθη,
Ο χτύπος της καρδούλας του,
Την αγκαλιά της να ‘βρει.

Μου ‘πε ο Κλεάνθης να σου πω,
Φώτιζε το κερί του,
Κι’ εγώ θε να την αγαπώ,
Γιατί ‘ναι το παιδί του.
Αug 2007
   Φεγγάρι μου Αυγουστιανό
Πάνος