Μια γοργόνα αγάπησα,
Φιγούρα, ανάμνηση παληά,
κι’ αυτό είναι που πονάει,

Τη ρώτησα ένα σκεπτικό,
Για να μπορέσω να σε βρώ,   
Κι εκείνη μου απαντάει,

Έχει η αγάπη σου καρδιά,
Έχει η καρδιά της όνειρα,
Κι’ αν έχουν τα όνειρα ψυχή,
Τι  άραγε αγαπάει,

Σε αγαπάει η αγάπη σου,
με χτυποκάρδι στην καρδιά,
εσένανε ζητάει .

Πέρα απο δέκα Ωκεανούς,
Άραξε η καρδούλα μου,       
Σ’ ένα κοχύλι άσπρο.

Μα το κοχύλι μάτωσε,
Γαλάζιο δίχτυ άπλωσε,       
Με τράβηξε στον πάτο.

Σεντούκι βρήκα στο βυθό,
μ’ ενα μεγάλο θησαυρό,
λευκά μαργαριτάρια,

Γοργόνα το εφύλαγε,
μ’ ενα χαμόγελο πικρό,
και δυό δελφίνια μάτια.

Γεια χαρά γοργόνα μου ξανθειά,
Ταξιδεύω ρότα στο βορριά,
Να βρεθώ κοντά σε εκείνην
τραγουδώντας νότες του βυθού,
Πάνω στο κύμα του γυαλού ...

Μαργαριτάρι μου ...

Σμυρνιακό το Παραμύθι ...

Πάνος