Ο Μικρός Λαυρέντης ...

Με μια ματιά αφοπλιστική,
Καοιτάζει μέσα στην ψυχή,
Και μου μιλάει – κι όλο μου λέει
Λόγια σταράτα

Με μια κίνηση απλή
Ζεστή παλάμη παιδική
Μου έδειξε…
για άλλη μια φορά τη στράτα

Κι εκεί που τά ‘χα όλα θολά
Με το κεφάλι χαμηλά
Βλέμμα, χαμόγελο-γροθιά
Μ’ ανέβασε ψηλά
   
Βρε τον μικρό μπαγάσα ...

Τον Μικρό Λαυρέντη,
Κοιτώ στα μάτια
Και θαρρώ …………
Πως θαρρώ ότι είμαι εγώ,

Αχ, πως τον θαυμάζω τον λεβέντη.

Τον Μικρό Λαυρέντη
Φέρνω στο νού μου κι απορώ,
Για το χαμόγελό του αυτό
Τον ζηλεύω τον λεβέντη

Τον Μικρό Λαυρέντη

Τον Μικρό Λαυρέντη
Κοιτώ στα μάτια
Σαν παιδί ... ...
Ίδια μου μοιάζει η ψυχή του
Και τον γυρεύω στον καθρέφτη.


Τον Μικρό Λαυρέντη,
Γυρεύω μέσα μου να βρώ
Μου έλειψε τόσο καιρό

Της σκέψης μου ο κλέφτης.

Ο Μικρός Λαυρέντης.

Πάνος